« إِنَّا لَهُ كاتِبُونَ » « 1 » ( مابراى او نويسندگانيم ) . « وَ نَحْنُ الْوارِثُونَ » « 2 » ( ماييم ارث برندگان ) . « إِنَّا مُنْتَقِمُونَ » « 3 » ( ماييم انتقام گيرنده ) . « لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ » « 4 » ( دوست و شفاعت‌گرى جز او ندارند ) . « ما لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ والٍ » « 5 » ( جز او سرپرستى ندارند ) . « وَ هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ » « 6 » ( اوست كه زنده مىكند و مىميراند ) . « فَلا كاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ » « 7 » ( بازگيرنده‌اى براى آن نيست جزاو ) . از آيات مذكور ، مىتوان اين اسماء را استخراج كرد : حافظ ، فاعل ، فعّال ما يريد ، قائم بالقسط ، كاتب ، وارث ، منتقم ، شفيع ، والى ، مميت ، كاشف الضّر . اسمايى كه درقرآن كريم به صورت فعل آمده ، فراوان است . اسماء الهى در احاديث در توحيد « 8 » و خصال « 9 » با سندش ، ازسليمان بن مهران از جعفربن محمد از پدرانش ازعلى عليه السلام نقل است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود :

--> ( 1 ) . انبياء ، آيهء 94 ( 2 ) . حجر ، آيهء 23 ( 3 ) . دخان ، آيهء 16 ( 4 ) . انعام ، آيهء 51 ( 5 ) . رعد ، آيهء 11 ( 6 ) . مؤمنون ، آيهء 80 ( 7 ) . انعام ، آيهء 17 ( 8 ) . توحيد ، باب 29 ، ص 194 ، ح 8 ( 9 ) . خصال ، ج 2 ، باب 80 ، ص 593 ، ح 4